SI staat voor sensorische informatieverwerking. We krijgen allemaal de hele dag door prikkels binnen via onze sensoren. Zoals geluiden via onze oren, geuren via de neus, gevoel via onze tast et cetera.
Ook krijgen we prikkels binnen voor ons evenwicht en innerlijk gevoel zoals honger, angst of een blij gevoel. Deze prikkels kunnen we normaal gesproken allemaal goed verwerken en ze verstoren ons dagelijkse ritme niet.

Er zijn echter kinderen waarbij die prikkels niet goed gefilterd kunnen worden, waardoor ze overprikkeld of onderprikkeld raken. Doormiddel van SI proberen we dit in kaart te brengen en kunnen we tips/adviezen geven of zelfs therapie om beter met deze prikkels om te kunnen gaan.

Het je het idee dat jouw kind problemen heeft met de prikkelverwerking? Neem dan gerust contact met ons op. Onze collega Brenda Lanjouw-Oving (kinderfysiotherapeut) gaat hier dan samen met jullie naar kijken.

Bronvermelding: Prikkelverwerking – Buro de Beweging

Heb je een verwijzing nodig voor een behandeling?

Hiervoor heb je geen verwijzing nodig, fysiotherapie zit voor kinderen tot 18 jaar in de basisverzekering (18 behandelingen per jaar).

Hoe herken je over-/onder prikkeling bij je kind?

Over-/onder prikkeling uit zich vaak in het gedrag van het kind, zoals bijvoorbeeld terugtrekken of juist heel boos/verdrietig worden. Ook kan het zijn dat ze niet tot werken komen door afleiding van allerlei prikkels (door ADHD/ADD/OCD). Een andere mogelijkheid is juist dat kinderen niet genoeg prikkels krijgen om aan werken toe te komen. Deze kinderen moeten eerst geactiveerd worden door bijvoorbeeld te gaan rennen of springen.

Hoe wordt SI gemeten?

Er is geen kant en klare test. Het totaalbeeld wordt gevormd aan de hand van een vragenlijst, observaties (in de praktijk of op school) en verdiepende gesprekken met ouders/kind/leerkracht.

Waaruit bestaat therapie? Wat doet de kinderfysiotherapeut?

Behandelingen bestaan uit spelenderwijs met het kind in de praktijk bezig gaan met de prikkels waar hij of zij problemen mee heeft. Je gaat bijvoorbeeld een parcours doen met allerlei opdrachten.
Je bekijkt per kind wat er nodig is en beoordeelt de situatie.

Hoe lang duurt een behandeltraject? Hoeveel behandelingen zijn er gemiddeld nodig?

Afhankelijk van hoe groot het probleem is zijn er meer of minder behandelingen nodig. In sommige gevallen is behandeling niet nodig en zijn tips en aanpassingen in het dagelijkse leven voldoende om te zorgen dat het beter gaat.

Hoe nu verder? Behandelingen op de praktijk/school/thuis?

Denk aan vaste rituelen op een dag, andere plek in de klas, afspraken over het nemen van een pauze na drukke momenten et cetera. Ook hier geldt, per situatie bekijken wat bij het kind past.